Kurd li serîyekî digerin

Ronî Riha

Kurd li serê xwe, serîyekî rêyeka rast nîşan bide, digerin. Kurd li serê xwe, serîyekî ku dahw û doza Kurdistanê ya ji hêla dîn û îdeolojiyan ve dîl hatiye girtin azad bike, digerin!

Mirovatî pir pirsgirêkên xwe hene, lê kurd li gel gelek pirsgirêkan yek pirsgirêkek xwe heye! Ew jî rastîya netewa kurd a ku di bin asîmilasyonanê de û Kurdistanek ji hêla çar dagirkeran ve dagir bûye. Ev pirsgirêk dayika hemû pirsgirêkên kurdan e. Heta kurd vê birîna xwe nekewîne ti birînên kurdan qermox nagrin û her tim di laşê urdan de birînek din wê vebe.

Kîjan kurdê vê rastiyê wek pirsgirêka mirovatîya xwe ya herî bingehîn nebîne, ew kurd ne hew hêlîna wî/wê, zahr û zimanê wî/wê, di heman demê de bîr û baweriya wî/wê jî dagir bûye. Ya din, ev kesê/a xwe wek kurd dibîne û rastîya netewa xwe ji xwe re nake xem û bar, ev kes milê wî/wê ji bo pirsgirêka mirovatiyê jî nîne.  Ev kes bi devikî dijî. Hew devê wî/wê heye, wek hemû teyr û tebayan…

Ev kurdê/a malwêran yê agirê mala xwe nabîne, mixabin ji agirê mala xelkê re dil deryaye. Ev rastiya kurd ya fedayîtiya gelan dike şaşrastiyekek wî/wê ya dîrokîye. Heta ku kurd vê rastiya xwe ya xwar nebîne û rast neke wê negihêje tu mexsed û miradan.

Maşelah, axa Kurdistanê ne hew ji nok, nîsk, ceh, genim û ji şarestaniyê re bi xêr û bêr e, di heman demê de ji vî/vê Kurdê/a dev ji birîna xwe berdaye û ji alemê re wek hekîmê lokman tevdigere ra jî bûye berî û buhuştek berbênder. Hezar sal berê heman rengkesên xwenenas û ji xwe bêhay ji bo Kêrbela reş girêdan û bi beytên “Hesen û Husên yek kek in, du beranên qerbelek in” sînga xwe dihingavtin û bi cuzbê diketin. Pêra bi sedan sal torinê di bin siya wan de mezin bûn, ji bo Ometa Mihemed û Elî li çol û çeperên Sahrayan bi baweriya “Em bimrin şehîd, bimînin jî gazî nin” şûr alastin. Ev hol û herşana wan a ji bo xelkê bi taybet li bakurê Kurdistanê heta damezrandina Komara Tirkiyeyê berdewam kir. Li hemberî fransiyên wek “kufar” ditîn li Mereşê “qehreman”, li Dîlokê “gazî” û li Urfayê (Riha) bi “şan” bûn. Hinekê wan li eniya Balkanan, hinekê wan li Çiyayên Allahûekber, hinekê wan li çol û çeperên Hîcaz û Yemenê bê ser û ber çûn.

Lê tiştê ecêb ev e, îro, di vê cîhana hertişt li ber dest û çavan e, kurdên ker û kor, ji dewranên bi êş hîn jî ibret negirtine hene.

Parçebûna dînî û îdeolojîk

Di vê dema serxweş ya îro de li axa bi xêr û bêr kes û kesayetek din jî hişin hatiye.  Ev kesanan xwe kurd qebûl nake û dibêjin em Elewî an jî em Êzidî ne. Eger kurd li xwe venegere û ev dema serxeş weha dewam bike, di demeka nêzîk de suniyên ne kurd jî wê qilçix bidin. Ji xwe dagirkerên Kurdistanê demek dûr û dirêj e tov û toximê vê perçebûna kurd direşandin. Xuyaye gav bi gav digihîjin armancên xwe.

Ev pirs û pirsgirêkên kurd nîşana bê serîbûna kurd e.

Kurd li serê xwe, serîyekî rêyeka rast nîşan bide, digerin. Kurd li serê xwe, serîyekî ku dahw û doza Kurdistanê ya ji hêla ol û îdeolojiyan ve dîl hatiye girtin azad bike, digerin!

Serîyekî ku qedera netewekî teslîmî çep, rast, dîn û îdeolojiyan neke ji kurdan re lazime. Serîyekî dîn û îdeolojiya wî/wê kurd û Kurdistan be! Serîyekî ku vî laş û bedena hestî şikestî bicebirîne. Seriyekî xwenas, hiş li serî û li ser lingên xwe bisekine…

————————————-

Foto: Çiyayê Agirî (Ararat)/De.sacredsites.com/

Ronî Riha

Ronî Riha rojnamevan û nivîskarekî ji Bakurê Kurdistanê ye. Riha demeke dirêj li Swîsreyî nûçegîhaniya Stêrk TV kir. Nivîsên rojnamevan di çapemeniya Swîsrî de jî tên weşandin. Riha di heman demê de xwediyê du pirtûkên bi navê Loristan û Savaş Duvaklari ye.

Li vê jî binêre

Konferansa Parlamentoya Ewrûpayê ya li ser girtîyên siyasî

Endamê Parlamentoya Ewrûpayê Massîmîlîano Smerîglîo, Komeleya Hiqûqnasên ji bo Azadiyê (OHD) û Mafên Mirovan a …